Dlaczego badania biomarkerów powinny stanowić standardową procedurę we wszystkich przypadkach NSCLC

Naukowiec korzystający z pipety w laboratorium podczas pracy z probówką z próbką; w tle widoczny jest sprzęt badawczy oraz dane genomowe.

Dlaczego badania biomarkerów powinny stanowić standardową procedurę we wszystkich przypadkach NSCLC

Nowe, szeroko zakrojone badanie dostarczyło istotnych argumentów przemawiających za przeprowadzaniem szeroko zakrojonych badań biomarkerów w przypadku niedrobnokomórkowego raka płuca.

W artykule opublikowanym w czasopiśmie „Journal of Thoracic Oncology” przeanalizowano dane dotyczące profilowania molekularnego 82 328 osób z rakiem płuc, co czyni go największym dotychczas opublikowanym zbiorem danych tego typu. Wyniki wykazały obecność zmian genomowych dających się wykorzystać w leczeniu w 35,1% wszystkich przypadków, w tym w 45,8% przypadków gruczolakoraka, 40,9% przypadków raka gruczolakowo-płaskonabłonkowego oraz 29,1% przypadków raka sarkomatoidalnego.

To stanowi dodatkowy argument przemawiający za przeprowadzaniem badań wykraczających poza wąskie założenia, które wciąż mogą kształtować praktykę kliniczną. Autorzy stwierdzają, że częstość występowania biomarkerów w wielu podtypach histologicznych jest wystarczająca, aby we wszystkich przypadkach NSCLC rozważać przeprowadzenie badań nad biomarkerami.

Ma to znaczenie dla ludzi w całej Europie. Badania biomarkerów pomagają w podejmowaniu decyzji dotyczących leczenia, identyfikacji czynników, na które można ukierunkować terapię, oraz umożliwiają stosowanie medycyny precyzyjnej. Dostęp do tych badań jest jednak nadal nierównomierny, a pacjenci mogą stracić szansę na leczenie, gdy badania są opóźnione, ograniczone przez lokalną praktykę lub nie są odpowiednio włączone do ścieżek diagnostycznych. Organizacja Lung Cancer Europe konsekwentnie apeluje o terminowy i sprawiedliwy dostęp do innowacji, w tym do badań biomarkerów, a także o dokładną i terminową diagnostykę jako podstawowy element dobrej opieki nad chorymi na raka płuc.

Wniosek płynący z tego zbioru danych jest jasny. Szeroko zakrojone badania biomarkerów w przypadku NSCLC nie powinny być traktowane jako opcjonalne ani wybiórcze. Jeśli wyniki tych badań mają pomóc w ustaleniu kolejnego etapu leczenia, należy je przeprowadzać wcześnie i rutynowo.

Poprzedni
Poprzedni

Czy używanie e-papierosów może powodować raka płuc? Co wynika z najnowszych badań

Dalej
Dalej

Od 1 kwietnia Niemcy uruchamiają program badań przesiewowych w kierunku raka płuc